DILI MATAGO ANG KASUBO
Ni Mario Iyog
Luyo sa kasamtangang panghitabo,
Gibating kasubo dili na matago,
Unom ka bulan nga gihadla ta sa kasubo,
Tungod ni corona nga nagdumili sa pagpahilayo.
Katawhan Pilipino sa balay ra nagpuyo,
Sa balay punay na lang tawon ug tangko-tangko,
Tan-aw sa TV ug sa radyo naglisoliso,
Tanang lingaw himoon aron kaugalingon dili mahugno.
Laay pamati-on labi na kon way buhaton,
Mag-ihap ra sa oras hangtud na sa hapon,
Maglibog pa unsa na say sud-anon,
Pu-ol man manok bisaya sud-an mao lang gihapon.
‘No work no pay’ ang mga empleyado,
Gagmay’ng negosyo sirado,
Daghang nagsalig sa tabang sa goberno,
Dili makadawat kay kuno dili kualipikado.
Kasubo, kabalaka ug pasensya,
Subo.. kay naa gihapon si corona,
Kabalaka.. unsa bay dangatan ta,
Pasensya.. apan halos di na makaya.
Ginoo maoy atong kusog pagkakaron,
Kainit sa ulo atong pabognawon,
Hinonoa ang pag-ampo ipadayon,
Ug mosunod sa Iyang kabubut-on.
Tuho-e nga kining tanan molabay ra,
Inata ang nahibiling pasensya,
Lig-ona ang pagtuo ngadto Kaniya,
Kay haduol na ang kataposan ni corona.