Mensahe Ngadto Sa Miagig Kasakitan sa Kinabuhi
Ni ELEAZAR TUTOR ACAMPADO
HUMAN na ang Pasko. Gani duna na may naghinay-hinay sa pagpanghipos sa ilang Christmas lights. Ang uban nangandam na sa pagbalik sa trabaho, sa pagbalik sa reyalidad. Alang kanila puno kini sa kalipay ug pagpasalamat.
Apan dili ikalimod nga kini panahon na usab sa kamingaw ug pagbatyag sa kabug-at nga padayong nagyunyon sa mga tawong dunay giagian nga mga kasakitan sa kinabuhi.
Adunay nindot kaayong pahinumdom sa usa ka magsusulat nga “To be alive is to endure suffering.” Nga kon atong hubaron sa yanong panabot, “Ang pagpakabuhi dili lang pulos kalipay apan apil usab niini ang pag-antos sa mga kasakit.
Dili sayon ang mag-antos sa kasakit ilabi na kon mawad-an sa mga minahal, labaw na kapikas sa kinabuhi. Dili dayon mapapas ang kagul-anan nga bation sa pagtaliwan sa tawong imong gikauban sa halos kawhaan og lima ka tuig, adlaw man kana og gabii, may bagyo o wala, ug sa kalipay man ug kasakit.
Batyagon nimo nga morag gisakmit kanimo ang tanan nga anaa sa imong kalibotan. Makapaminaw ka lang sa paborito niyang awit, maglumba na sa pagdagayday ang luha sa imong mga aping. Kanunayng kang molantaw sa layong unahan. Morag dunay gipaabot apan naglutaw ang hunahuna. Dili madawat sa panilaw ang kalami sa mga pagkaon. Bisan sa pagkatulog, magyawyaw ka sa iyang ngalan. Maong usahay, magtuo ang uban, anaa na sab kay laing kalibotan.
Kon ugaling duna kay may gibati nga kasakitan ug mga problema tungod sa kuwarta, relasyon o kamingaw sa mahal sa kinabuhi, aniay pipila ka pahinumdom nga mahimong makabuntog niini ug kon dili man, mapagaan.
Una, okay ra gyod nga mohilak. Matod pa ni Henri Nouwen, “To heal a wound, one must feel the wound.” Nganong pugson man gyod ang kaugalingon ug magpakaaron-ingnon nga dili mohilak. Mas maayo man gyod nga ipahungaw aron dili magluom sa dughan. Kay ang pagdawat sa kasakit maoy usa ka maayong lakang sa hinay-hinay nga pag-alim sa samad sa kagul-anan.
Ikaduha, ang pag-atubang sa kalisdanan, usa ka pundasyon sa lig-ong kinabuhi. Ginaingon nga ang pagsulay nga atong gisagubang karon maoy magpalig-on kanato. Kon gitugnaw man ang kinabuhi, karon ang panahon, nga mas labawng mailhan ang init nga paghigugma sa Ginoo.
Ikatulo, walay bagyo nga molungtad. “This too shall pass,” segun pa sa panultihong Persiyano. Nga lumalabay ra ang mga kasakitan nga gibati karon. Makalaom nga wala kita hatagig kasakitan sa Kahitas-an aron gub-on, kondili aron pormahon nga mahimong labing lig-on ug mapanindot ang kinabuhi.
Kon naglisod man ka karon pagdawat sa kamatuoran, ang pagginhawa og halawom magpakalma sa kaugalingon. Libre ang paghanggap sa presko nga hangin. Ang pag-ampo makahatag og kalig-on sa komunikasyon sa Labawng Makagagahom labi na panahon sa pag-inusara. Hunahunaa nga ang kasakit nga nahiagoman karon maoy mahimong kusog ugma.
Padayon lang, Sano! Makab-ot ra gihapon ang kalipay nga angay kanimo.
(Si Eleazar Tutor Acampado, kanhi staff writer sa Bisaya Magazine. Nakadaog na sa Don Carlos Palanca Memorial Awards for Literature in Cebuano Short Stories. Ug kasamtangang nagserbisyo isip ikaduhang Sangguniang Barangay member sa West Poblacion, Garcia-Hernandez, Bohol.)